Help, de Vierdaagse komt er te snel aan! - Deel 2

Door Jejking op donderdag 7 juli 2011 00:46 - Reacties (27)
Categorie: InitiŽle Initiatieven, Views: 5.820

Nou, met een voorbereiding die niet je van het is ben ik aan de Grebbetocht begonnen. De dertig kilometer. Vijftien kilometer is voor mietjes en zet geen zoden aan de dijk, dacht ik nog :)

Vanaf 08.00u mocht iedereen van start. Mijn plan was in eerste instantie om per bus om 0830u naar Rhenen te hobbelen en van daar af te gaan lopen naar Veenendaal en terug. Zogezegd, zo gedaan, al sliep ik kut komma kut (5.5 uur?) en miste ik de bus door een heerlijk kansloze attitude van de vrouwelijke chauffeur. Plus dat het onduidelijk was waar het startpunt lag. Al met al, uiteindelijk vertrok ik om 10.15 uur (uiterste tijd 10.30 of 11.00) met in de hand een onduidelijk kaartje dat volgekalkt stond met megakorte beschrijvingen waar iedereen heen en langs moest. Nodeloos te zeggen dat met paarse kleine pijltjes het soms lastig te vinden was waardoor ik een km kan rekenen voor omlopen.

Het ging lekker, ik liep na het eerste half uur mee met een ervaren wandelaar van 55 ofzo (ging voor de negende keer de Vierdaagse doen) en hield hem goed bij. 6km/u ofzo voor een uur of anderhalf. En dat was fout nummer 1. Hardlopers zijn doodlopers :F Na het eerste checkpoint, waarvoor hij iets afstand van mij had genomen, begon hij heel langzaam weg te lopen. Met het tweede stempelpunt had hij langer rust dan ik dus kon ik aanknopen en vanaf dat moment werd hij steeds sneller klein. Na nog een uur was hij compleet uit beeld. Ik hobbelde nog mee met de rest en had wat achterstand goedgemaakt.

Vlak voordat ik Veenendaal binnenliep en me deaudergerde aan m'n kaart, kreeg ik 1 steek in m'n linkervoet. Kilometer 14 of 15. Het trok weg, ik nam pauze (waar onze meeloper al twintig minuten van de zon zat te genieten). Ging weer op pad en na een paar kilometer was het weer raak, vanaf dat moment ging het van kwaad tot erger. Met nog 9 km te gaan kwam ik iemand tegen van bij de start, hij begon een tien minuten later aan de loop dan ik. We zijn met elkaar opgetrokken en z'n vele getetter (a la Ellis "Did I ever tell you about my buddy Keith and I" @ Left4Dead 2) hielp wel...

http://images.wikia.com/left4dead/images/a/a6/Ellis_photo.png

Om de aandacht van m'n azijnpissende voet af te leiden. Het ding schreeuwde moord en brand en elke paar kilometers heb ik m'n voetstand veranderd bij 't lopen om elk plekje goed te gebruiken en dichter bij de finish te komen. De pijn was het best te omschrijven als een volledig beursgeslagen voetbot aan de linkerkant van 't middelpunt. Los erop drukken, no problemo op elk gewenst moment maar er gewicht opzetten en volledig doorrollen deed ver*********** veel pijn. Tot overmaat van ramp had een of andere malloot besloten dat het grappig zou zijn om te kloten met de bordjes. Nodeloos te zeggen dat we verdwaalden en daardoor een km of drie extra af hebben moeten leggen. Overwinningen op jezelf doe ik niet vaak aan maar dit was buitencategorie, erg vet!

We kwamen dus wel te laat binnen, rond 17.30 uur terwijl de Eindtijd al om 17u van start ging. Op zo'n 34km is 't geen slechte tijd geweest. Toch waren de badges nog aanwezig, dus ik presenteer u met trots:

http://a1.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc6/268159_224628067571875_100000740496043_736289_7305343_n.jpg

http://a2.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc6/267655_224627974238551_100000740496043_736286_3634141_n.jpg

_O_ Wat een ervaring.

Terug naar de praktische kant vh verhaal... Met een vage rugzak vol voelde ik me niet prettig en het ding kan nog iets lichter. Sportjack ipv zware zomerjas, dat soort dingen. Liefst hou ik m'n rug echt open want het wordt gewoon vies klef als er iets constant m'n rug van frisse lucht afdekt. En ik moet iets beter naar m'n voeding kijken, lopen op M&M's nodigt niet echt uit tot afwisseling en vaart heb ik gemerkt. Ondanks dat het lekker loopt, alleen daarop gaat het bijna niet.

Die avond kwam ik dus relatief gesloopt thuis. Relatief, omdat m'n benen zich gewoon heel erg goed gehouden hebben onder het hele avontuur! Wel iets last van m'n heupen en linkerkuit maar dat had vooral te maken met de semi-gehandicapte houding waarin ik moest lopen om door te gaan. Een dag later was alles nog steeds okee, spierpijn etc was niet aan de orde. Opgeven is gewoon niet m'n ding, zoals je merkt :)

Tot zover het positieve nieuws, nu terug naar m'n training want voor die voet ben ik voor de zekerheid nog even naar de dokter geweest. Zoals verwacht: oververmoeidheid/overbelasting, dus daar moet aan gewerkt worden. Deels gebeurt dat vrijdag met een afspraak bij een podoloog om te kijken naar m'n schoenen. Ze zaten goed maar wat hierboven is beschreven is ook een keer eerder gebeurd, alleen dan met uitgelopen New Balance-schoenen en rechtervoet. Toen was het nog af te schuiven op, maar nu niet meer. Eens zien wat er dan over gezegd wordt.

Lopen, rechts is perfect en links begint weer beter te gaan. Die avond ben ik nog naar een film geweest en heb moeten haasten op die brakke voet, geen goed plan. Zoveel mogelijk de fiets gebruikt om in beweging te blijven, eerste dagen waren h***. Nu ben ik weer op het punt dat ik vrij goed kan lopen maar voetjelief is nog relatief snel geprikkeld. Ik heb echter gemerkt dat wandelbelasting heel anders is dan fietsbelasting en daarom fiets ik nu ook zeer regelmatig langere afstanden, gister nog 30km even snel. Als alternatieve training tot ik weer goed kan lopen, veel kms maken. Wat vinden jullie? Surrogaatje misschien maar wel een goede, lijkt me! Ik hoor graag jullie mening :)

Qua voeding gaat het absoluut beter moet ik zeggen, iets meer ritme mag nog wel. Maar dat zijn de details.